Fragmenty z „Dzienniczka Siostry Faustyny”

Fragmenty z „Dzienniczka Siostry Faustyny”, które mogą być pomocne w rozważaniu
o Bożym miłosierdziu przy uzyskiwaniu odpustu z okazji
Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia

„O Jezu mój, wszelki umysł przechodzi dobroć Twoja, a miłosierdzia Twego nie wyczerpie nikt. Dla tej duszy zatracenie, która chce się zatracić-bo kto pragnie zbawienia, dla tego jest morze niewyczerpane miłosierdzia Pańskiego; skąd małe naczynie pomieści w sobie morze niezgłębione? /Dz.631/ 

„O Boże niepojęty. Jak wielkim jest miłosierdzie Twoje, przechodzi wszelkie pojecie ludzkie i anielskie razem; wszyscy aniołowie i ludzie wyszli z wnętrzności miłosierdzia Twego. Miłosierdzie jest kwiatem miłości; Bóg jest miłością, a miłosierdzie jest Jego czynem, w miłości się poczyna, w miłosierdziu się przejawia. Na co spojrzę, wszystko mi mówi o Jego miłosierdziu, nawet sama sprawiedliwość Boża mówi mi o Jego niezgłębionym miłosierdziu, bo sprawiedliwość wypływa z miłości” /Dz.651/

„W pewnej chwili usłyszałam te słowa: Córko moja, mów światu całemu o niepojętym miłosierdziu moim. …niech się nie lęka zbliżyć do mnie żadna dusza, chociażby grzechy jej były jako szkarłat. …Nie zazna ludzkość spokoju, dopokąd nie zwróci się do źródła miłosierdzia mojego. /Dz.699

„Dziś usłyszałam te słowa: …w każdej duszy dokonywam dzieła miłosierdzia, a im większy grzesznik, tym ma większe prawa do miłosierdzia mojego. Nad każdym dziełem rąk moich jest utwierdzone miłosierdzie moje. Kto ufa miłosierdziu mojemu, nie zginie, bo wszystkie sprawy jego moimi są, a nieprzyjaciele rozbiją się u stóp podnóżka mojego. /Dz. 723/

Podaję ci trzy sposoby czynienia miłosierdzia bliźnim: pierwszy- czyn, drugi-  słowo, trzeci- modlitwa; w tych trzech stopniach zawiera się pełnia miłosierdzia i jest niezbitym dowodem miłości ku mnie. W ten sposób dusza wysławia i oddaje cześć miłosierdziu mojemu. /Dz.742/

„…usłyszałam w duszy te słowa: Odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci. Kapłani będą podawać grzesznikom jako ostatnia deskę ratunku; chociażby był grzesznik najzatwardzialszy, jeżeli raz tylko zmówi tę koronkę, dostąpi łaski z nieskończonego miłosierdzia mojego. Pragnę, aby poznał świat cały miłosierdzie moje; niepojętych łask pragnę udzielać duszom, które ufają mojemu miłosierdziu.”/Dz.687/

„…mów światu o moim miłosierdziu, niech pozna cala ludzkość niezgłębione miłosierdzie moje. Jest to znak na czasy ostateczne, po nim nadejdzie dzień sprawiedliwy. Póki czas niech uciekają [się] do źródła miłosierdzia mojego… /Dz.848/

„…Powiedz zbolałej ludzkości, niech się przytuli do miłosiernego serca mojego, a ja ich napełnię pokojem… /Dz.1074/

„…Niechaj się nie lęka do mnie zbliżyć dusza słaba, grzeszna, a choćby miała więcej grzechów niż piasku na ziemi, utonie wszystko w otchłani miłosierdzia mojego…”/Dz.1059/

„…Dusze, które szerzą cześć miłosierdzia mojego, osłaniam je przez życie całe, jak czuła matka swe niemowlę, a w godzinę śmierci nie będę im Sędzią, ale miłosiernym Zbawicielem. W tej ostatniej godzinie nic dusza nie ma na swą obronę, prócz miłosierdzia mojego…”/Dz. 1075

„…Zdrój miłosierdzia mojego został otwarty na oścież włócznią na krzyżu dla wszystkich dusz- nikogo nie wyłączyłem…/Dz. 1182/


Serwis Jubileuszowy Archidiecezji Krakowskiej

 

Serwis Jubileuszowy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia

 

Copyright © Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie-Łagiewnikach
Polityka prywatności i pliki „cookies”

Webmaster: Katolicki.net | Hosting: Kylos | Design JooThemes.net


Internet w służbie Kościoła